វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទំហួន
ន. [ទំ-ហួន]
ការធួន, សភាពធួនល្មមដល់ការ, បូរណភាព :
ការធួន, សភាពធួនល្មមដល់ការ, បូរណភាព :
ការធួន, សភាពធួនល្មមដល់ការ, បូរណភាព :
“ចាយវាយលៃលកតាមទំហួននៃប្រាក់ គឺចាយវាយតាមចំនួនល្មមគ្រប់គ្រាន់នៃប្រាក់ ដែលមានដោយលៃស្ទង់ឃើញថាមិនខ្វះ។”