វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ័ល
កិ. [ទាល់]
ទើសផ្លូវ, ទើសដំណើរ :
ទើសផ្លូវ, ទើសដំណើរ :
ទើសផ្លូវ, ទើសដំណើរ :
“ទ័លផ្លូវ, ទ័លគំនិត, ទ័លទ្រព្យ។”
ដែលក្រីក្រទ្រព្យ, ខ្សត់ទ្រព្យ :
“មនុស្សទ័ល អ្នកទ័ល។”
ដែលទាល់ទៅមុខមិនរួច។
“”
ដែលក្រីក្របំផុត :
“សប្បុរជនផ្ដល់អំណោយដល់បងប្អូនទីទ័លក្រ។”
ទ័លត្រឹមដូចគេចាប់ច្បុច ឬទ័លកើលទើសមិនមានផ្លូវទៅទៀត។
“”
(ច្រើនសរសេរក្លាយជា ទាល់ ដូច្នេះយូរហើយចំពោះការក្រីក្រ គួរសរសេរ ទ័ល វិញ)។