វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្រនល់
ន. [ទ្រ-នល់]
ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើ ឬដោយដីស្អិតដុតឱ្យឆ្អិន មានសណ្ឋានមូលសម្រាប់វាយក្អម, ឆ្នាំង បន្ទុលពីខាងក្នុង :
ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើ ឬដោយដីស្អិតដុតឱ្យឆ្អិន មានសណ្ឋានមូលសម្រាប់វាយក្អម, ឆ្នាំង បន្ទុលពីខាងក្នុង :
ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើ ឬដោយដីស្អិតដុតឱ្យឆ្អិន មានសណ្ឋានមូលសម្រាប់វាយក្អម, ឆ្នាំង បន្ទុលពីខាងក្នុង :
“ទ្រនល់វាយក្អម។”