វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្រមេញ
គុ. [ទ្រ-មេញ]
លំគេញ (ច្រើនប្រើតែក្នុងពាក្យកាព្យ ឬទំនុកច្រៀង) :
លំគេញ (ច្រើនប្រើតែក្នុងពាក្យកាព្យ ឬទំនុកច្រៀង) :
លំគេញ (ច្រើនប្រើតែក្នុងពាក្យកាព្យ ឬទំនុកច្រៀង) :
“ហៃកែវទ្រមេញ កុំពោលទន្ទេញ តែពីទុក្ខព្រួយ ខំធ្វើបុណ្យទៅ គង់បុណ្យនឹងជួយ ឱ្យកែវស្រាលព្រួយ មានចិត្តរីករាយ។”