វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្រាន់
កិ. [ទ្រាន់]
ធុញណាយនឹងអាហារចំណីដដែលៗ មិនចង់បរិភោគឬដោយធ្វើអ្វីៗហួសកម្លាំង នាំឱ្យមានចិត្តមិនចង់ធ្វើតទៅទៀត :
ធុញណាយនឹងអាហារចំណីដដែលៗ មិនចង់បរិភោគឬដោយធ្វើអ្វីៗហួសកម្លាំង នាំឱ្យមានចិត្តមិនចង់ធ្វើតទៅទៀត :
ធុញណាយនឹងអាហារចំណីដដែលៗ មិនចង់បរិភោគឬដោយធ្វើអ្វីៗហួសកម្លាំង នាំឱ្យមានចិត្តមិនចង់ធ្វើតទៅទៀត :
“កុំស្លម្ជូរដដែលៗ ខ្ញុំទ្រាន់ណាស់ ទទួលទានមិនកើតទេ។”
ធុញចិត្ត, មានចិត្តធុញទ្រាន់។
“”
រអាដៃនឿយណាយមិនចង់លូកដៃកាន់ការនោះតទៅទៀត។
“”