វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្រុង
ន. [ទ្រុង]
ប្រដាប់សម្រាប់ដាក់, សម្រាប់ប្រស់, សម្រាប់ខាំងសត្វទាំងឡាយ :
ប្រដាប់សម្រាប់ដាក់, សម្រាប់ប្រស់, សម្រាប់ខាំងសត្វទាំងឡាយ :
ប្រដាប់សម្រាប់ដាក់, សម្រាប់ប្រស់, សម្រាប់ខាំងសត្វទាំងឡាយ :
“ទ្រុងលលក, ទ្រុងមាន់, ទ្រុងត្រី, ទ្រុងខ្លា។”