វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្រើង
ន. [ទ្រើង]
រាន, សម្រាស់, ជន្លង់តូច សម្រាប់ឱ្យដំណាំវល្លិវារ, ព័ទ្ធឡើង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
រាន, សម្រាស់, ជន្លង់តូច សម្រាប់ឱ្យដំណាំវល្លិវារ, ព័ទ្ធឡើង :
ឧទាហរណ៍
“ទ្រើងត្រឡាច, ទ្រើងឃ្លោក, ទ្រើងសណ្ដែក។”
២
ឈ្មោះត្រសក់ ឬសណ្ដែកដែលឡើងទ្រើង :
ឧទាហរណ៍
“ត្រសក់ទ្រើង, សណ្ដែកទ្រើង។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់