វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្វិលោហនិយម
ន. [ទ្វិ-លោ-ហៈ-និ-យំ]
ការនិយមប្រើលោហធាតុពីរមុខ (ប្រាក់និងមាស) ទុកជាមធ្យោបាយក្នុងការផ្លាស់ប្ដូរ។
ការនិយមប្រើលោហធាតុពីរមុខ (ប្រាក់និងមាស) ទុកជាមធ្យោបាយក្នុងការផ្លាស់ប្ដូរ។
ការនិយមប្រើលោហធាតុពីរមុខ (ប្រាក់និងមាស) ទុកជាមធ្យោបាយក្នុងការផ្លាស់ប្ដូរ។
“”