វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្វេគ្រាះ
ន. [ទ្វេ-គ្រាស]
ការប្រកាន់យកចំណែកពីរផ្ទុយពីគ្នា តែមានដំណើរឬគោលបំណងទៅកាន់ទីដៅតែមួយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការប្រកាន់យកចំណែកពីរផ្ទុយពីគ្នា តែមានដំណើរឬគោលបំណងទៅកាន់ទីដៅតែមួយ :
ឧទាហរណ៍
“ក្នុងសន្និបាតនីមួយៗ សមាជិកច្រើនតែចួបប្រទះនូវទ្វេគ្រាះ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់