វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្វេទិស
ន., គុ. [ទ្វេ-ទឹស]
(ប.ព.) ការបញ្ជូនទិន្នន័យ (គមនាគមន៍) រវាងប្រព័ន្ធឧបករណ៍ពីរក្នុងទិសដៅទៅវិញទៅមក។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(ប.ព.) ការបញ្ជូនទិន្នន័យ (គមនាគមន៍) រវាងប្រព័ន្ធឧបករណ៍ពីរក្នុងទិសដៅទៅវិញទៅមក។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់