វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធុង
ន. [ធុង]
លូឬគ្រុសសម្រាប់ដងទឹក, ដាក់ទឹក, ដាក់វត្ថុរាវផ្សេងៗ ឬដាក់វត្ថុដែលជាផង់។
លូឬគ្រុសសម្រាប់ដងទឹក, ដាក់ទឹក, ដាក់វត្ថុរាវផ្សេងៗ ឬដាក់វត្ថុដែលជាផង់។
លូឬគ្រុសសម្រាប់ដងទឹក, ដាក់ទឹក, ដាក់វត្ថុរាវផ្សេងៗ ឬដាក់វត្ថុដែលជាផង់។
“”
ឈ្មោះរនាតមួយប្រភេទ មានសូរឮធ្ងន់រណ្ដំ :
“រនាតធុង។”