វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធុំ
កិ. [ធុំ]
ចាប់ក្លិន, ដឹងក្លិនដោយច្រមុះ :
ចាប់ក្លិន, ដឹងក្លិនដោយច្រមុះ :
ចាប់ក្លិន, ដឹងក្លិនដោយច្រមុះ :
“ធុំក្លិនក្រអូប, ធុំក្លិនស្អុយ។”
(សំនួន.) មានក្លិនដូចល្មុតទុំ ច្រើននិយាយចំពោះអ្នកទទួលទានគ្រឿងស្រវឹង :
“នៅជិតគាត់ធុំល្មុតណាស់។”
(ឬ ក្លិនល្មុត)។