វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ធូប

ន. [ធូប]

គ្រឿងក្រអូបធ្វើដោយលម្អិតសំបកឈើ, ខ្លឹមឈើឬជ័រឈើមានក្លិនក្រអូបប្រហើរ, លញ់សូនដោយបន្ទោះជាស្នូលឬឥតស្នូលក៏មានខ្លះ សម្រាប់អុជបង្ហុយផ្សែងជាគ្រឿងបូជា (ជាគូគ្នានឹងទៀន)។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

គ្រឿងក្រអូបធ្វើដោយលម្អិតសំបកឈើ, ខ្លឹមឈើឬជ័រឈើមានក្លិនក្រអូបប្រហើរ, លញ់សូនដោយបន្ទោះជាស្នូលឬឥតស្នូលក៏មានខ្លះ សម្រាប់អុជបង្ហុយផ្សែងជាគ្រឿងបូជា (ជាគូគ្នានឹងទៀន)។

ឧទាហរណ៍

“”

២

រយៈពេលពីរទឹកក្នុងល្បែងជល់មាន់ ដែលធូបមួយដើមត្រូវគេចែកជាពីរចំណែក រយៈពេលធូបឆេះអស់មួយចំណែកគឺមួយទឹក :

ឧទាហរណ៍

“មាន់នេះជល់អស់មួយធូបហើយមិនទាន់ដឹងឈ្នះចាញ់។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់