វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធូរ
កិ. [ធូ]
ស្រាក, ស្បើយ (ជំងឺ) :
ស្រាក, ស្បើយ (ជំងឺ) :
ស្រាក, ស្បើយ (ជំងឺ) :
“ជំងឺជីតាខ្ញុំ ថ្ងៃនេះបានធូរបន្តិច។”
ទីទៃពីតឹង គឺងាយ, ទូលាយ។
“”
ដែលសម្បូរទ្រព្យ, ដែលចម្រុងចម្រើន, ដែលរុងរឿង :
“គាត់មានជីវភាពធូរធារ។”
ដែលបណ្ដែតបណ្ដោយ, ដែលមិនបង្ខិតបង្ខំ មិនប្រិតប្រៀន មិនតឹងរ៉ឹង :
“វិន័យមានលក្ខណៈធូររលុង, ត្រួតពិនិត្យធូររលុង។”
ធូរស្រាល, ស្រាកស្រាន្ត, លែងធ្ងន់ធ្ងរ, លែងតឹងតែង :
“អ្នកជំងឺមានអាការៈធូរស្បើយបន្តិច, មានអារម្មណ៍ធូរស្បើយ, ស្ថានភាពទឹកជំនន់មិនទាន់ធូរស្បើយ។”
(ម.ព. ធូរស្បើយ)។
“”