វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធ្ងន់ធ្ងរ
គុ. [ធ្ងន់-ធ្ង]
ដែលមានចិត្តធ្ងន់, ដែលចេះអត់ចេះទ្រាំ, មានអំណត់, ប៉ិនអត់ប៉ិនទ្រាំ :
ដែលមានចិត្តធ្ងន់, ដែលចេះអត់ចេះទ្រាំ, មានអំណត់, ប៉ិនអត់ប៉ិនទ្រាំ :
ដែលមានចិត្តធ្ងន់, ដែលចេះអត់ចេះទ្រាំ, មានអំណត់, ប៉ិនអត់ប៉ិនទ្រាំ :
“ចិត្តធ្ងន់ធ្ងរ, មនុស្សធ្ងន់ធ្ងរ។”
ដែលដុនដាបខ្លាំង យ៉ាប់ខ្លាំង ផុយស្រួយ :
“ការទិតៀនដោយភាន់ច្រឡំអាចក្លាយជាកំហុសធ្ងន់ធ្ងរបាន។”
(និយាយចំពោះតែចិត្ត, អធ្យាស្រ័យប៉ុណ្ណោះ ក្រៅពីនេះពាក្យដែលផ្សំជាមួយនឹង ធ្ងន់ នេះមានច្រើន ត្រូវផ្សំតាមគួរដល់ដំណើរសេចក្ដី។ ម.ព. ធ្ងន់ ផង)។