វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធ្នាក់
[ធ្នាក់]
សត្វដែលជាមេទាក់ គឺសត្វសម្រាប់នាំ, សម្រាប់អន្ទងយកឈ្លើយ, យកបារាស :
សត្វដែលជាមេទាក់ គឺសត្វសម្រាប់នាំ, សម្រាប់អន្ទងយកឈ្លើយ, យកបារាស :
សត្វដែលជាមេទាក់ គឺសត្វសម្រាប់នាំ, សម្រាប់អន្ទងយកឈ្លើយ, យកបារាស :
“មាន់ធ្នាក់, ទទាធ្នាក់, ដំរីធ្នាក់។”
(ព.ប្រ.) ថា អ្នកយោងអន្ទង, អ្នកដឹកនាំ។
“”
ពាក្យប្រើជាមួយនឹងនាម កន្សោមនាម កិរិយា កន្សោមកិរិយាដើម្បីបង្ហាញអំពីទំនាក់ទំនងទិសដៅ ពេលវេលា ទីកន្លែង លំហជាដើម ហើយបង្កើតបានជាកន្សោមមានធ្នាក់ :
“ពាក្យ «ក្នុង, ក្បែរ, លើ,...» ជា ធ្នាក់។”