វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធ្យូងថ្ម
ន. [ធ្យូង-ថ្ម]
រ៉ែជាសារធាតុរឹង ពណ៌ខ្មៅឬត្នោត កើតក្នុងស្រទាប់ផែនដីយូរលង់ ប្រើសម្រាប់ដុត :
រ៉ែជាសារធាតុរឹង ពណ៌ខ្មៅឬត្នោត កើតក្នុងស្រទាប់ផែនដីយូរលង់ ប្រើសម្រាប់ដុត :
រ៉ែជាសារធាតុរឹង ពណ៌ខ្មៅឬត្នោត កើតក្នុងស្រទាប់ផែនដីយូរលង់ ប្រើសម្រាប់ដុត :
“ធ្យូងថ្មជាប្រភពថាមពលសម្រាប់ផលិតអគ្គិសនី។”