វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធ្លាប់
ធ. [ធ្លាប់]
តែង, តែងតែ, រមែង, ដែលមានទម្លាប់ :
តែង, តែងតែ, រមែង, ដែលមានទម្លាប់ :
តែង, តែងតែ, រមែង, ដែលមានទម្លាប់ :
“ស្រុកនុ៎ះខ្ញុំធ្លាប់ទៅហើយ, ការនុ៎ះខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើហើយ; លួចគេធ្លាប់ដៃ ដេកថ្ងៃធ្លាប់ភ្នែក។”
បានធ្វើច្រើនដងពីមុនមកហើយ ហើយទង្វើនោះប្រព្រឹត្តទៅដដែលៗ ជាប់ជាទម្លាប់។
“”
តែងតែនិយាយត្រង់។
“”
តែងតែបានសុខស្រួល។
“”