វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធ្លាយ
កិ. [ធ្លាយ]
រហែក, ធ្លុះ, របើក ដោយមានកម្លាំងខ្លាំងឬមានទម្ងន់មកពិតប៉ះច្រាន :
រហែក, ធ្លុះ, របើក ដោយមានកម្លាំងខ្លាំងឬមានទម្ងន់មកពិតប៉ះច្រាន :
រហែក, ធ្លុះ, របើក ដោយមានកម្លាំងខ្លាំងឬមានទម្ងន់មកពិតប៉ះច្រាន :
“ទូកធ្លាយ, ទំនប់ធ្លាយ, បូសធ្លាយ។”
បញ្ចេញវាចាប្រាប់អាថ៌កំបាំង :
“ខ្ញុំសួរចុចចំលើរឿងហ្នឹងទៅ ស្រាប់តែគាត់ធ្លាយប្រាប់ត្រង់ ៗ អស់ឥតសល់។ល។”
ចង្កោមផ្លែដូង, ផ្លែត្នោត, ទន្សែជាដើម :
“ដូងមួយធ្លាយ, ត្នោតមួយធ្លាយ។”