វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធ្វើ
កិ. [ធ្វើ]
សម្រេចអំពើ គឺសម្រេចកិច្ចការធុរៈអ្វីៗ :
សម្រេចអំពើ គឺសម្រេចកិច្ចការធុរៈអ្វីៗ :
សម្រេចអំពើ គឺសម្រេចកិច្ចការធុរៈអ្វីៗ :
“ធ្វើបុណ្យ, ធ្វើស្រែ, ធ្វើការ។”
រៀបពិធីតាមជំនឿ :
“អាចារ្យយោគីធ្វើកិច្ចបុណ្យសព។”
(សំនួន.) បង្កភាពវឹកវរ ចលាចល ភាពជ្រួលច្របល់ :
“កុំមកធ្វើព្យុះធ្វើភ្លៀងនៅទីនេះ។”
(សំនួន.) (ម.ព. ធ្វើព្យុះធ្វើភ្លៀង)។
“”
(សំនួន.) ព្រងើយ កន្តើយ ដោយមិនយកចិត្តទុកដាក់ :
“[…] រហូតកូនធំ ពុកម៉ែខិតខំ អប់រំពិសី ជួនកូនព្រងើយ កន្តើយធ្វើហី ធ្វើតាមចិត្តថ្លៃ ឥតក្ដីមេត្តា។ […]។”
ធ្វើឱ្យល្អិតប៉ន់, ឱ្យល្អិតខ្ទេចខ្ទី។
“”
លះអ្វីៗដល់អ្នកដទៃ :
“ឱ្យប្រាក់, ឱ្យស្បៀង, ឱ្យទ្រព្យរបស់, ឱ្យគ្រឿងស្លៀកពាក់។”
(កិរិយាសព្ទ ធ្វើ នេះសម្រាប់ប្រើផ្សំជាមួយនឹងសព្ទដទៃបានច្រើនជាអនេកតាមគួរដល់ការប្រើ, ដូចជា ធ្វើជាមិនស្គាល់, ធ្វើជាមិនឃើញ ជាដើម)។