វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
នរក
ន. [ន៏-រក់]
ទីអបាយភូមិឬអធោលោក ដែលមានរណ្ដៅជាលំនៅនៃសត្វមានបាបនៅរងទុក្ខតាមកម្លាំងកម្មដែលខ្លួនធ្វើ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ទីអបាយភូមិឬអធោលោក ដែលមានរណ្ដៅជាលំនៅនៃសត្វមានបាបនៅរងទុក្ខតាមកម្លាំងកម្មដែលខ្លួនធ្វើ :
ឧទាហរណ៍
“ចុះនរក, ធ្លាក់នរក។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់