វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
នាកាល
គុ.កិ. [នា-កាល]
កាល, កាលដែល, កាលបើ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
កាល, កាលដែល, កាលបើ :
ឧទាហរណ៍
“នាកាលព្រះអាទិត្យអស្ដង្គតទៅហើយ ព្រះចន្ទ្រក៏រះឡើង (ក្នុង សុក្កប័ក្ខ គឺខាងខ្នើត)។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ កាល, កាលដែល, កាលបើ :
កាល, កាលដែល, កាលបើ :
“នាកាលព្រះអាទិត្យអស្ដង្គតទៅហើយ ព្រះចន្ទ្រក៏រះឡើង (ក្នុង សុក្កប័ក្ខ គឺខាងខ្នើត)។”