វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
នាមរនាប់
ន. [នាម-រ-នាប់]
នាមសម្រាប់បញ្ជាក់ពីឯកតាសម្គាល់មនុស្ស សត្វ វត្ថុ រង្វាស់រង្វាល់ដែលគេប្រើសម្រាប់រាប់។ នាមរនាប់នៅខាងស្ដាំគុណនាមចំនួនជានិច្ច :
នាមសម្រាប់បញ្ជាក់ពីឯកតាសម្គាល់មនុស្ស សត្វ វត្ថុ រង្វាស់រង្វាល់ដែលគេប្រើសម្រាប់រាប់។ នាមរនាប់នៅខាងស្ដាំគុណនាមចំនួនជានិច្ច :
នាមសម្រាប់បញ្ជាក់ពីឯកតាសម្គាល់មនុស្ស សត្វ វត្ថុ រង្វាស់រង្វាល់ដែលគេប្រើសម្រាប់រាប់។ នាមរនាប់នៅខាងស្ដាំគុណនាមចំនួនជានិច្ច :
“ក្នុងកន្សោមពាក្យ «ភ្លៀងមួយមេ», «អគារពីរខ្នង» មានពាក្យ «មេ» និង «ខ្នង» ជានាមរនាប់។”
(ម.ព. សំខ្យានុគ្រោះ ផង)។