វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
នាយ
ន. [នាយ]
អ្នកដឹកនាំ, អ្នកត្រួតត្រា, ចៅហ្វាយបន្ទាប់, ចៅហ្វាយរង :
អ្នកដឹកនាំ, អ្នកត្រួតត្រា, ចៅហ្វាយបន្ទាប់, ចៅហ្វាយរង :
អ្នកដឹកនាំ, អ្នកត្រួតត្រា, ចៅហ្វាយបន្ទាប់, ចៅហ្វាយរង :
“លោកនាយ, នាយវេន, នាយគយ, នាយភូឃុំ, នាយទាហាន, នាយឧទ្យាន, នាយត្រួត ...។”
(ម.ព. កាពីទែន)។
“”
ម្ចាស់សំពៅដែលធ្វើជំនួញទៅមកស្រុកឆ្ងាយៗ ឬអ្នកដឹកនាំបញ្ជាសំពៅ។
“”
សម្រាប់ហៅដោយដំណើរគួរសម ឬលើកតម្កើងចំពោះមនុស្សប្រុសឥតបណ្ដាស័ក្ដិ, ឥតមានមុខការត្រួតត្រាលើគេទេក៏បាន :
“នាយទេព, នាយព្រហ្ម, នាយយស, នាយសុខ ជាដើម។”
ខាងម្ខាងទីទៃពីខាងអាយ, ឯណោះ :
“ខាងនាយ, ត្រើយនាយ, ស្រុកនាយ, ខ្ញុំនៅឯនាយ ...។”
ទីឬកន្លែងឆ្ងាយដែលត្រូវធ្វើដំណើរឆ្លងសមុទ្រ :
“នៅឯនាយសមុទ្រ។”
(ព. ផ្ទ. អាយ)។