វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
និទ្ទេស
ន. [និត-ទេ-សៈ] ឬ [និត-ទេស]
ការសម្ដែងចែកញែកសេចក្ដី, សេចក្ដីដែលសម្ដែងចែកញែកជាសង្កាត់ៗ :
ការសម្ដែងចែកញែកសេចក្ដី, សេចក្ដីដែលសម្ដែងចែកញែកជាសង្កាត់ៗ :
ការសម្ដែងចែកញែកសេចក្ដី, សេចក្ដីដែលសម្ដែងចែកញែកជាសង្កាត់ៗ :
“ធម៌ក្នុងគម្ពីរវិសុទ្ធិមគ្គ ចែកចេញជា ៣ និទ្ទេស គឺសីលនិទ្ទេស, សមាធិនិទ្ទេស, បញ្ញានិទ្ទេស។”
វិចារណ៍រង្វាយតម្លៃលទ្ធផលថាជាកម្រិតណាៗ។
“”
(ម.ព. វិសុទ្ធិមគ្គ ផង)។