វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
និប្បរិយាយ
ន. [និប-ប៉ៈ-រ៉ិ-យ៉ាយ] ឬ [និប-ប-រ៉ិ-យ៉ាយ]
សេចក្ដីអធិប្បាយដោយត្រង់មិនផ្សែផ្សំ, សេចក្ដីពន្យល់ត្រឹមត្រូវគ្រប់គ្រាន់។
សេចក្ដីអធិប្បាយដោយត្រង់មិនផ្សែផ្សំ, សេចក្ដីពន្យល់ត្រឹមត្រូវគ្រប់គ្រាន់។
សេចក្ដីអធិប្បាយដោយត្រង់មិនផ្សែផ្សំ, សេចក្ដីពន្យល់ត្រឹមត្រូវគ្រប់គ្រាន់។
“”
(ព. ផ្ទ. បរិយាយ ផង)។