វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
និមិត្តហេតុ
ន. [និ-មិត-តៈ-ហែត]
ហេតុជាគ្រឿងចំណាំឬសម្គាល់។ សព្វថ្ងៃប្រើពាក្យនេះសំដៅយកអាការៈនៃរោគឬប្រភេទនៃជំងឺ ដែលនាំឱ្យដឹងបានដោយគ្រឿងសម្គាល់ផ្សេងៗ :
ហេតុជាគ្រឿងចំណាំឬសម្គាល់។ សព្វថ្ងៃប្រើពាក្យនេះសំដៅយកអាការៈនៃរោគឬប្រភេទនៃជំងឺ ដែលនាំឱ្យដឹងបានដោយគ្រឿងសម្គាល់ផ្សេងៗ :
ហេតុជាគ្រឿងចំណាំឬសម្គាល់។ សព្វថ្ងៃប្រើពាក្យនេះសំដៅយកអាការៈនៃរោគឬប្រភេទនៃជំងឺ ដែលនាំឱ្យដឹងបានដោយគ្រឿងសម្គាល់ផ្សេងៗ :
“និមិត្តហេតុនៃរោគគ្រុនចាញ់។”