វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
និយាម
ន. [និ-យាម]
ស្តង់ដាឬគំរូដែលគេស្គាល់ជាទូទៅ ដូចជានិយាមច្បាប់ជាដើម, ស្តង់ដាឬកម្រិតវាស់អាកប្បកិរិយាឬបំណិនដែលគេទទួលស្គាល់ជាទូទៅនៅក្នុងសហគមន៍ឬសង្គមមួយ :
ស្តង់ដាឬគំរូដែលគេស្គាល់ជាទូទៅ ដូចជានិយាមច្បាប់ជាដើម, ស្តង់ដាឬកម្រិតវាស់អាកប្បកិរិយាឬបំណិនដែលគេទទួលស្គាល់ជាទូទៅនៅក្នុងសហគមន៍ឬសង្គមមួយ :
ស្តង់ដាឬគំរូដែលគេស្គាល់ជាទូទៅ ដូចជានិយាមច្បាប់ជាដើម, ស្តង់ដាឬកម្រិតវាស់អាកប្បកិរិយាឬបំណិនដែលគេទទួលស្គាល់ជាទូទៅនៅក្នុងសហគមន៍ឬសង្គមមួយ :
“ភេរវកម្មជាការរំលោភលើនិយាមរបស់សង្គមដែលមានអរិយធម៌។”
លក្ខណៈសម្រាប់វិនិច្ឆ័យឬគោលការណ៍កំណត់ប្រភេទទំនិញត្រូវផលិត ឬលក្ខខណ្ឌបច្ចេកទេសផលិតកម្ម :
“និយាមផលិតភាព គឺផលិតភាពមធ្យមនៃសាខាសេដ្ឋកិច្ចណាមួយ។”