វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
និរទេស
ន. [និ-រៈ-ទេស]
ដំណើរបំបរបង់ឱ្យចេញពីស្រុក, ពីនគរខ្លួនទៅនៅស្រុក, នគរឯទៀត។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដំណើរបំបរបង់ឱ្យចេញពីស្រុក, ពីនគរខ្លួនទៅនៅស្រុក, នគរឯទៀត។
ឧទាហរណ៍
“”
២
បំបរបង់ឱ្យចេញពីស្រុក, ពីនគរខ្លួនទៅស្រុក, នគរដទៃ។
ឧទាហរណ៍
“ត្រូវនិរទេសវាទៅ!”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់