វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
និស្សយមុត្តកៈ
ន. [និស-សៈ-យ៉ៈ-មុត-តៈ-កៈ]
ភិក្ខុដែលមានវស្សាតាំងពី ៥ឡើងទៅ ហើយចេះវិន័យ មានសេចក្ដីអៀនខ្មាសគ្រប់គ្រាន់ អាចផុតចាកនិស្ស័យរបស់ឧបជ្ឈាយ៍ឬអាចារ្យបាន គឺអាចនៅតាមទំនើងខ្លួនបាន (ព.វិ.)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ភិក្ខុដែលមានវស្សាតាំងពី ៥ឡើងទៅ ហើយចេះវិន័យ មានសេចក្ដីអៀនខ្មាសគ្រប់គ្រាន់ អាចផុតចាកនិស្ស័យរបស់ឧបជ្ឈាយ៍ឬអាចារ្យបាន គឺអាចនៅតាមទំនើងខ្លួនបាន (ព.វិ.)។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់