វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
នឹងនរ
គុ. [នឹង-ន]
ដែលមិនកែប្រែឬមិនតក់ស្លុត, នឹងធឹង; ដែលធម្មតា (មិនខុសប្រក្រតី) :
ដែលមិនកែប្រែឬមិនតក់ស្លុត, នឹងធឹង; ដែលធម្មតា (មិនខុសប្រក្រតី) :
ដែលមិនកែប្រែឬមិនតក់ស្លុត, នឹងធឹង; ដែលធម្មតា (មិនខុសប្រក្រតី) :
“ចរិតនឹងនរ, ស្មារតីនឹងនរ, ប្រកាន់ចិត្តនឹងនរ; មនុស្សមានសតិមិននឹងនរ, ស្ថានការណ៍មិននឹងនរ។”