វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
នេសជ្ជិកង្គៈ
ន. [នេ-សាច់-ជិ-កាំង-គៈ]
អង្គរបស់ភិក្ខុអ្នកប្រព្រឹត្តឃាត់នូវឥរិយាបថដេកហើយស៊ូទ្រាំនៅដោយឥរិយាបថអង្គុយឬដើរ, ឈរជាប្រក្រតី (ឈ្មោះធុតង្គទី ១៣ក្នុងពួកធុតង្គទាំង ១៣) (ព.ពុ.)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អង្គរបស់ភិក្ខុអ្នកប្រព្រឹត្តឃាត់នូវឥរិយាបថដេកហើយស៊ូទ្រាំនៅដោយឥរិយាបថអង្គុយឬដើរ, ឈរជាប្រក្រតី (ឈ្មោះធុតង្គទី ១៣ក្នុងពួកធុតង្គទាំង ១៣) (ព.ពុ.)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់