វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បកាសន៍
ន. [ប៉ៈ-កាស]
(គណិត.) ប្រយោគ ឬឃ្លា ឬក៏អំណះអំណាងទាំងឡាយណាដែលគេអាចអះអាងឬសន្មតថា ពិតឬមិនពិត :
(គណិត.) ប្រយោគ ឬឃ្លា ឬក៏អំណះអំណាងទាំងឡាយណាដែលគេអាចអះអាងឬសន្មតថា ពិតឬមិនពិត :
(គណិត.) ប្រយោគ ឬឃ្លា ឬក៏អំណះអំណាងទាំងឡាយណាដែលគេអាចអះអាងឬសន្មតថា ពិតឬមិនពិត :
“បកាសន៍មានដូចជា ភ្នំពេញជារាជធានីនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។”