វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បង្ខាត
កិ. [បង់-ខាត]
ធ្វើឱ្យខាត, នាំឱ្យខាត :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វើឱ្យខាត, នាំឱ្យខាត :
ឧទាហរណ៍
“បង្ខាតកម្លាំង, បង្ខាតទ្រព្យ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ធ្វើឱ្យខាត, នាំឱ្យខាត :
ធ្វើឱ្យខាត, នាំឱ្យខាត :
“បង្ខាតកម្លាំង, បង្ខាតទ្រព្យ។”