វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បង្រុះ
កិ. [បង់-រ៉ុះ]
ខៃ, ខួង, ស្វាន, ទម្លុះឱ្យមានរន្ធរហូតពីដើមទៅចុង ឬពីម្ខាងទៅម្ខាង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ខៃ, ខួង, ស្វាន, ទម្លុះឱ្យមានរន្ធរហូតពីដើមទៅចុង ឬពីម្ខាងទៅម្ខាង :
ឧទាហរណ៍
“បង្រុះដុំរទេះ។”
២
ដែកសម្រាប់ខួងទម្លុះ; ហៅថា ដែកបង្រុះ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់