វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បង្វែរ
កិ. [បង់-វ៉ែ]
ធ្វើឱ្យវេរ, ឱ្យបែរ, បំបែរត្រឡប់ឱ្យវិញ; លើកផ្ដេកវេរឱ្យទៅលើតែមួយៗ។
ធ្វើឱ្យវេរ, ឱ្យបែរ, បំបែរត្រឡប់ឱ្យវិញ; លើកផ្ដេកវេរឱ្យទៅលើតែមួយៗ។
ធ្វើឱ្យវេរ, ឱ្យបែរ, បំបែរត្រឡប់ឱ្យវិញ; លើកផ្ដេកវេរឱ្យទៅលើតែមួយៗ។
“”
(ពង្វេរ តាមប្រភពពាក្យថាវេរគួរប្រើ ពង្វេរ ប៉ុន្តែធ្លាប់ប្រើ បង្វែរ យូរណាស់ហើយ)។