វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បង្អរ
កិ. [បង់-អ]
ធ្វើឱ្យអរ, នាំឱ្យអរ; ច្រើននិយាយថា បង្អួតបង្អរ គឺបង្អួតឱ្យអរ ឱ្យស្ងើច ឱ្យស្រឡាញ់។
ធ្វើឱ្យអរ, នាំឱ្យអរ; ច្រើននិយាយថា បង្អួតបង្អរ គឺបង្អួតឱ្យអរ ឱ្យស្ងើច ឱ្យស្រឡាញ់។
ធ្វើឱ្យអរ, នាំឱ្យអរ; ច្រើននិយាយថា បង្អួតបង្អរ គឺបង្អួតឱ្យអរ ឱ្យស្ងើច ឱ្យស្រឡាញ់។
“”