វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បង្អួត
កិ. [បង់-អួត]
សម្ដែងឱ្យគេដឹងឱ្យគេស្គាល់អ្វីៗ ជារបស់ខ្លួនដោយដំណើរអួត ដើម្បីនឹងឱ្យគេស្ងើច ឱ្យគេសរសើរ។
សម្ដែងឱ្យគេដឹងឱ្យគេស្គាល់អ្វីៗ ជារបស់ខ្លួនដោយដំណើរអួត ដើម្បីនឹងឱ្យគេស្ងើច ឱ្យគេសរសើរ។
សម្ដែងឱ្យគេដឹងឱ្យគេស្គាល់អ្វីៗ ជារបស់ខ្លួនដោយដំណើរអួត ដើម្បីនឹងឱ្យគេស្ងើច ឱ្យគេសរសើរ។
“”
(ម.ព. បង្អរ)។
“”