វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បង្អែក
ន. [បង់-អែក]
ប្រដាប់សម្រាប់ផ្អែក; អំពើដែលផ្អែក; ពំនឹង, ទីពឹងផ្អែក។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់សម្រាប់ផ្អែក; អំពើដែលផ្អែក; ពំនឹង, ទីពឹងផ្អែក។
ឧទាហរណ៍
“”
២
(ម.ព. ឥតបង្អែក)។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
(ព.ប្រ.) ឥតមានពំនឹង។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
មន្ទីរពេទ្យដែលអាចផ្ដល់សេវាសុខភាពដល់ប្រជាពលរដ្ឋចន្លោះពី ៦ដល់២០ម៉ឺននាក់ និងរយៈពេលធ្វើដំណើរពីលំនៅស្ថានទៅកាន់ទីនោះតិចជាង៣ម៉ោង :
ឧទាហរណ៍
“មន្ទីរពេទ្យបង្អែកស្នួល។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់