វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បច្ឆាពិសោធន៍
ន., គុ. [ប៉័ច-ឆា-ពិ-សោត]
ដែលមានក្រោយបទពិសោធ។ នៅក្នុងទស្សនវិជ្ជា វាទាក់ទងទៅនឹងពុទ្ធិដែលគេដឹងតាមរយៈបទពិសោធ ហើយវាជាបញ្ញត្តិសំខាន់នៅក្នុងពុទ្ធិវិទ្យា :
ដែលមានក្រោយបទពិសោធ។ នៅក្នុងទស្សនវិជ្ជា វាទាក់ទងទៅនឹងពុទ្ធិដែលគេដឹងតាមរយៈបទពិសោធ ហើយវាជាបញ្ញត្តិសំខាន់នៅក្នុងពុទ្ធិវិទ្យា :
ដែលមានក្រោយបទពិសោធ។ នៅក្នុងទស្សនវិជ្ជា វាទាក់ទងទៅនឹងពុទ្ធិដែលគេដឹងតាមរយៈបទពិសោធ ហើយវាជាបញ្ញត្តិសំខាន់នៅក្នុងពុទ្ធិវិទ្យា :
“អ្នកពិសោធនិយមអះអាងថា ពុទ្ធិបច្ចាពិសោធន៍ គឺជាពុទ្ធិពិតតែមួយគត់។”