វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បច្ឆាសមណៈ
ន. [ប៉័ច-ឆា-សៈ-ម៉ៈ-ណៈ]
សមណៈអ្នកដើរតាមក្រោយ គឺសមណៈដែលមានវស្សាតិចជាអ្នកដើរតាមក្រោយកំដរសមណៈដែលមានវស្សាច្រើនជាង (អ្នកដើរតាមក្រោយកំដរគ្រាន់បានជាគ្នា) :
សមណៈអ្នកដើរតាមក្រោយ គឺសមណៈដែលមានវស្សាតិចជាអ្នកដើរតាមក្រោយកំដរសមណៈដែលមានវស្សាច្រើនជាង (អ្នកដើរតាមក្រោយកំដរគ្រាន់បានជាគ្នា) :
សមណៈអ្នកដើរតាមក្រោយ គឺសមណៈដែលមានវស្សាតិចជាអ្នកដើរតាមក្រោយកំដរសមណៈដែលមានវស្សាច្រើនជាង (អ្នកដើរតាមក្រោយកំដរគ្រាន់បានជាគ្នា) :
“ព្រះមហាថេរអង្គនោះ មានភិក្ខុមួយអង្គជាបច្ឆាសមណៈ បាននិមន្តទៅកាន់ភូមិជិតខាង។”