វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បច្ឆិមកាល
ន. [ប៉័ច-ឆិ-ម៉ៈ-កាល]
កាល ឬគ្រាខាងចុងបំផុត ដែលជិតអស់ជីវិត :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
កាល ឬគ្រាខាងចុងបំផុត ដែលជិតអស់ជីវិត :
ឧទាហរណ៍
“ពួកយើងមិនបានឃើញតថាគតក្នុងបច្ឆិមកាលឡើយ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ កាល ឬគ្រាខាងចុងបំផុត ដែលជិតអស់ជីវិត :
កាល ឬគ្រាខាងចុងបំផុត ដែលជិតអស់ជីវិត :
“ពួកយើងមិនបានឃើញតថាគតក្នុងបច្ឆិមកាលឡើយ។”