វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បច្ឆិមត្តភាព
ន. [ប៉័ច-ឆិ-ម័ត-តៈ-ភាប]
អត្តភាពចុងក្រោយ, កំណើតចុងក្រោយ។ និយាយបានចំពោះតែអត្តភាពរបស់បុគ្គលណាដែលបានកម្ចាត់បង់កិលេស បានសម្រេចជាព្រះអរហន្ត :
អត្តភាពចុងក្រោយ, កំណើតចុងក្រោយ។ និយាយបានចំពោះតែអត្តភាពរបស់បុគ្គលណាដែលបានកម្ចាត់បង់កិលេស បានសម្រេចជាព្រះអរហន្ត :
អត្តភាពចុងក្រោយ, កំណើតចុងក្រោយ។ និយាយបានចំពោះតែអត្តភាពរបស់បុគ្គលណាដែលបានកម្ចាត់បង់កិលេស បានសម្រេចជាព្រះអរហន្ត :
“ព្រះពុទ្ធមានកំណើតក្នុងភពនេះ ជាបច្ឆិមត្តភាពរបស់ព្រះអង្គ។”