វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បច្ឆិមបទ
ន. [ប៉័ច-ឆិ-ម៉ៈ-បត់]
អព្ភាសបទឬផ្នត់មួយបែបដែលគេដាក់នៅខាងចុងនៃពាក្យ ដើម្បីបង្កើតពាក្យកម្លាយ :
អព្ភាសបទឬផ្នត់មួយបែបដែលគេដាក់នៅខាងចុងនៃពាក្យ ដើម្បីបង្កើតពាក្យកម្លាយ :
អព្ភាសបទឬផ្នត់មួយបែបដែលគេដាក់នៅខាងចុងនៃពាក្យ ដើម្បីបង្កើតពាក្យកម្លាយ :
“តាមមតិទូទៅ ភាសាខ្មែរសុទ្ធគ្មានបច្ឆិមបទឬផ្នត់ចុងទេ។ ប៉ុន្តែពាក្យខ្មែរដែលកើតពីធាតុបាលី-សំស្ក្រឹតមានប្រើបច្ឆិមបទឬផ្នត់ចុង ដូចជា ពល + ករ > ពលករ។”