វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បញ្ចាំ
កិ. [បញ់-ចាំ] ឬ [បាញ់-ចាំ]
ដាក់ទ្រព្យរបស់អ្វីមួយទុកជាភ័ស្ដុតាងហើយយកប្រាក់មិនដល់នឹងថ្លៃទ្រព្យរបស់នោះ ដោយបម្រុងនឹងលោះយកវិញ :
ដាក់ទ្រព្យរបស់អ្វីមួយទុកជាភ័ស្ដុតាងហើយយកប្រាក់មិនដល់នឹងថ្លៃទ្រព្យរបស់នោះ ដោយបម្រុងនឹងលោះយកវិញ :
ដាក់ទ្រព្យរបស់អ្វីមួយទុកជាភ័ស្ដុតាងហើយយកប្រាក់មិនដល់នឹងថ្លៃទ្រព្យរបស់នោះ ដោយបម្រុងនឹងលោះយកវិញ :
“បញ្ចាំស្រែ, បញ្ចាំចិញ្ចៀន។”
ជូនឬឱ្យទ្រព្យរបស់អ្វីមួយជាភ័ស្ដុតាងឱ្យចាំចិត្តកុំឱ្យងាកបែរ។
“”