វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បញ្ចុក
កិ. [បញ់-ចុក] ឬ [បាញ់-ចុក]
ចុកឱ្យ, ដាក់ភោជនាហារក្នុងមាត់ឱ្យបរិភោគ :
ចុកឱ្យ, ដាក់ភោជនាហារក្នុងមាត់ឱ្យបរិភោគ :
ចុកឱ្យ, ដាក់ភោជនាហារក្នុងមាត់ឱ្យបរិភោគ :
“ម្ដាយបញ្ចុកបាយកូន; សត្វស្លាបបញ្ចុកចំណីកូន។”
ឈ្មោះនំមានរសសាប សរសៃវែងៗ ជាចង្វាយៗ ធ្វើដោយម្សៅខ្សាយ, លាយនឹងទឹកសម្ល មានរបោយ ជាគ្រឿងផ្សំផង, ប្រើបរិភោគជាចម្អាប :
“ទឹកសម្លនំបញ្ចុក។”