វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បញ្ចៀស
កិ. [បញ់-ចៀស] ឬ [បាញ់-ចៀស]
ធ្វើឱ្យចៀស, បង្វែងឱ្យចៀស; ពោលពាក្យកៀសនាយកៀសអាយឱ្យចៀសមិនឱ្យចំ។
ធ្វើឱ្យចៀស, បង្វែងឱ្យចៀស; ពោលពាក្យកៀសនាយកៀសអាយឱ្យចៀសមិនឱ្យចំ។
ធ្វើឱ្យចៀស, បង្វែងឱ្យចៀស; ពោលពាក្យកៀសនាយកៀសអាយឱ្យចៀសមិនឱ្យចំ។
“”
និយាយបញ្ចៀសវាសបញ្ឆិតពង្វាងមិនឱ្យចំ។
“”