វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បញ្ចេរ
[បញ់-ចេ] ឬ [បាញ់-ចេ]
កាន់ខ្សែដឹកចេញឱ្យដើរមុន :
កាន់ខ្សែដឹកចេញឱ្យដើរមុន :
កាន់ខ្សែដឹកចេញឱ្យដើរមុន :
“បញ្ចេរគោ។”
ធ្វើឧបកិច្ចឱ្យចេញទៅកាន់ទីឯទៀត ដោយយកអង្ករជាដើមគ្រវាស ពោលពាក្យថា មួយ ពីរ បី ...ចេរទៅ! (ប្រើក្នុងបែបសែនព្រេនឬអបទេស)។
“”
និយាយពន្យល់ចង្អុលឱ្យចៀសទៅរកអ្នកដទៃ ឬឱ្យទៅកាន់ទីឯទៀត :
“បញ្ចេរឱ្យទៅរកគេឯទៀត។”