វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បញ្ឆេះ
[បញ់-ឆេះ] ឬ [បាញ់-ឆេះ]
ធ្វើឱ្យឆេះ :
ធ្វើឱ្យឆេះ :
ធ្វើឱ្យឆេះ :
“ដុតដែកឱ្យឆេះហើយវាយបញ្ចូលសាច់គ្នា។”
ធ្វើឱ្យមានដំណើរការ ធ្វើឱ្យឆេះ :
“បញ្ឆេះម៉ាស៊ីនភ្លើង បញ្ឆេះឡាន។”
ជំរុញឬបង្កើនអ្វីមួយឱ្យកាន់តែមានសភាពខ្លាំងក្លាឡើង :
“បញ្ឆេះកំហឹង បញ្ឆេះការតវ៉ា។”
ដេញជាប់ប្រកិតសម្រុកចូលហាក់ដូចជាអណ្ដាតភ្លើងឆាបឆេះ។
“”