វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បដិទិន
ន., គុ.កិ. [ប៉ៈ-ដិ-ទិន]
ថ្ងៃតថ្ងៃ, ថ្ងៃទាំងអស់; រៀងរាល់ថ្ងៃ។ ខ្មែរយើងប្រើជាឈ្មោះបញ្ជីតារាងចុះចំនួននិងឈ្មោះថ្ងៃខែសម្រាប់ប្រើក្នុង១ឆ្នាំៗ (ហៅថា ប្រក្រតីទិន ក៏បាន)។
ថ្ងៃតថ្ងៃ, ថ្ងៃទាំងអស់; រៀងរាល់ថ្ងៃ។ ខ្មែរយើងប្រើជាឈ្មោះបញ្ជីតារាងចុះចំនួននិងឈ្មោះថ្ងៃខែសម្រាប់ប្រើក្នុង១ឆ្នាំៗ (ហៅថា ប្រក្រតីទិន ក៏បាន)។
ថ្ងៃតថ្ងៃ, ថ្ងៃទាំងអស់; រៀងរាល់ថ្ងៃ។ ខ្មែរយើងប្រើជាឈ្មោះបញ្ជីតារាងចុះចំនួននិងឈ្មោះថ្ងៃខែសម្រាប់ប្រើក្នុង១ឆ្នាំៗ (ហៅថា ប្រក្រតីទិន ក៏បាន)។
“”